BİZİ TAKİP EDİN
YALNIZ DEĞİLSİNİZ

8.ALZHEİMER EĞİTİM KAMPININ İLK GÜNÜNDEN NOTLAR…

KAMPIMIZIN İLK GÜNÜNDEN NOTLAR :

23032568_1595465673846487_279525950562218507_n 23031145_1595317027194685_9121877582913943162_n 23032447_1595770323816022_7476603218733249310_n 23031145_1595317027194685_9121877582913943162_nAçılış Mersin Büyükşehir Belediyesi Sağlık İşleri Daire Başkanı Hülya Atila’nın konuşmasıyla başladı. Hülya Atila ülkemizde ve dünyada örneği olmayan Alzheimer Eğitim Kamplarının çok önemli olduğunu söyleyerek, Şube Başkanımız Prof.Dr.Aynur Özge’ye teşekkür etti. 
Prof.Dr.Aynur Özge sözlerine, 8 yıl önce Kapızlı’da yapılmış olan ilk kampı hatırlatarak başladı. Konuşmasını şöyle sürdürdü:
“Düzenlenen ilk kampın amacı, hastalarla birlikte hasta yakınlarına bir haftalık bir süreç içerisinde birlikte yaşamayı öğretmekti. Alzheimer hastalığının her aşamasını hasta yakınlarına anlatmak, sorunları tespit edip, çözüm aramaktı. 
O kampa, İstanbul’dan bir aile geldi. Anne, baba ve 3 çocuk olmak üzere. Anne Alzheimer idi. Sadece evet, hayır, tamam diyebiliyordu. Aile anneleri için her şeyi yapmak istiyor, ancak bilgileri yetmiyordu. Bir hafta boyunca gönüllüler hastalarla vakit geçirdiler. En son gece baktık ki, o hanım yanındakine börek tarifi veriyor. Çocukları çok şaşırdılar. 
“Demek ki, annemizin insana ihtiyacı varmış. Şimdi onun ilacını bulduk. Bu da bizi motive etti. İstanbul’a gidince bir yaşlı kreşi oluşturacağız.” Dediler. . 
Kamplarımızı o yıldan sonre üçer gün olarak düzenlemeye başladık. Kamplara gelen hasta yakınları, ilk geldikleri gün, 
“Beni kimse anlamaz, benim derdim kimseninkine benzemez.” Diyorlar. Buradan ayrılırken ise, “Ben de yapabilirim.” Diyerek ayrılıyorlar. 
Geniş ve motive bir ekibimiz var. Umarım bu yıl da aynı heyecanla geçer kampımız. Şehir dışından gelenler var. Alzheimer hasta yakınları birçok noktada kendilerini aciz hissedebilirler. İşte biz tam bu noktada el uzatıyoruz. “Yalnız Değilsiniz.” Diyoruz. 
Kampları tamamen kendi olanaklarımızla yapıyoruz. Burası sizin eviniz. Burada herkes ev sahibi. Proğramlara katılın, sorun …yeter ki iyi vakit geçirelim. 
Kampımızın düzenlenmesine destek verenlere ve Büyükşehir Belediyesine teşekkür ederim. 
Konuşmaların ardından, kampa katılan herkes ayrı ayrı kendisini tanıttı. Bu tanıtım konuşmalarından bazılarını aşağıda paylaşıyoruz: 
• Ben sizin ilk bülteninizi tesadüfen okudum. Bir arkadaşım bana vermişti. Çok güzel ve yararlı bir bültendi. Alzheimer hastalığı ile ilgim olmamasına rağmen dikkatle okudum. Ardından bir komşumun babasının hareketlerine dikkat ettim. Dergide yazılı belirtilerden bir kısmı vardı amcada. Çocuklarına söyledim, önce üzerinde durmadılar. Ben ısrar edince doktora götürdüler ve Alzheimer teşhisi konuldu. Ardından babamda bazı değişiklikler gözledim. Onu da takip edip doktora götürdük. Hastalığı en başında yakaladık. Bunlar bir bülteninizi okumamla oldu. Bugün de bir başka komşumu alıp, geldim. Çok yararlanacağımızı düşünüyorum.
• Ben Antep’ten geldim. Sabak 6’da otobüse bindim, geldim. TV’de Aynur Hocamın proğramını izlemiştim geçen hafta. Eşimi de getirmek istedim ama gelmedi. Ben de bilgi edinmek istiyorum bu hastalık konusunda. 
• Ben babamın davranışlarındaki değişiklikleri gözlemledim. Onu kendimce sakinleştirmeye çalışıyorum. Ne yapıyorsam daha çok öfkeleniyor. Ona nasıl davranacağımı öğrenmek için geldim. 
• Biz önce Mersin’de yaşıyorduk. İstanbul’a taşındık. Sizin çalışmalarınızı duydukça sizinle çalışmak için gelmek istiyordum, ancak eşim Alzheimer oldu. Tekrar Mersin’e taşındık. Bu şekillde gelmek istememiştim ama böyle oldu. Burası size el uzatan, gerçek anlamda yardım alınacak, sizi hayata bağlayacak bir yer. BU hastalık da hasta yakınlarını yok eden bir hastalık. İyi ki burası var. 
• Eşim Alzheimer. 3 yıldır kamplara katılıyorum. Eşimi yattığı yerden kaldıramıyorum. Bu yıl getiremedim. Geçen sene de gelmek istememiş, benim zorumla gelmişti. İkinci günün sabahı kalkmış, “Hadi gitmiyor muyuz?” demişti. Burada kendisine gösterilen ilgiyi görünce heveslenmişti. 
• Büyükşehir Belediyesinden geliyorum. Geçen yıl da gelmiştim. Burada pozitif insanlar bir araya gelmiş. 
• Çok sevdiğim bir arkadaşım Alzheimer oldu. Onunla iletişim kuramıyorum. Ne yapabilirim, nasıl davranmalıyım öğrenmek için buradayım.
• Eşim burada kalıyor. Gayet sakin. Hanımların elini tutup geziyor. Çok mutluyum. Hastaya nasıl davranılacağını bilmiyordum. Evde bakarken çok aktifti, başa çıkamıyordum. Şimdi çok mutluyum Damdan düşen olduğum için, birilerine yarasın diye çok dergi dağıttım..
• Bir komşum var. Anneleri Alzheimer. Buraya onlara yardımcı olmak için geldim. 
• Alzheimer ile ilgim yok, ama yaşlılarım var. Onlara nasıl davranacağımı öğrenmek için geliyorum. 
• Eşim burada kalıyor, her gün geliyorum.
• Annem yukarıda kalıyor, faydalı olmak için geldim. 
• Öğretmenim. Annem Alzheimer. Kendim ve onun için neler yapabilirim diye geldim. 
• Emekli doktorum. BU hastalığı öğrenme zamanım geldi. Annem ve teyzem var. 
• Ben gazetelere yazı yazıyorum. Merkezinizi biliyorum, takip ediyorum. Kampınızı görmeye geldim.
Katılımcılara ve bizi bilgilendirerek güçlendiren, bunu yaparken hayatın içinden örnekler vererek anlamamızı kolaylaştıran çok değerli Hocalarımıza, uzmanlarımıza , Yaşlı Bakım Merkezimiz personelimize gönülden teşekkürler, bir kez daha.